باب هفدهم از قسم دوم در فضيلت جد و جهد « 1 » [ مقدمه ] جد مسارعت نمودن است در تحصيل مقاصد و جهد تحمل مشقت « 2 » بر اكتساب مطالب كه انسان را باشد « 3 » . و آفريدگار تعالى در قرآن مجيد ذكر « 4 » كسانى كردست كه « 5 » دست در دامن جهد مىزنند « 6 » قوله تعالى : وَ الَّذِينَ جاهَدُوا فِينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا ، و آيات ديگر درين معنى آمده است و آن جمله مخصوص است به سعادت آخرت ، و اما « 7 » آنچه تعلق « 8 » به سعادت دنيا دارد آنست كه « 9 » قناعت « 10 » نمودن به مناصب ركيك و رضا دادن به مراتب خسيس سقوط منزلت و دنائت نفس مرد باشد ، و مراتب شريف و مقامات « 11 » رفيع بىجدّ و جهد حاصل نيايد . و ما درين باب حكايات عزم سلاطين و ملوك و جد و جهد ايشان در تحصيل مرادات و تمهيد اسباب دولت بيان خواهيم

--> ( 1 ) مج + و ذكر كسانى كه بجد دامن مقصود گرفتند ( 2 ) مپ 2 : مكتسب ( 3 ) مج - كه انسان را باشد ( 4 ) مج - ذكر ( 5 ) متن و مپ 2 - دست در ( 6 ) مج : كسانى را كه دست در دامن جهد زنند ، مپ 2 : گرفته‌اند ، مج و بنياد + مدح مىفرمايد ( 7 ) مپ 2 : فاما ( 8 ) مج - تعلق ( 9 ) متن و مپ 2 - كه ( 10 ) مج : اذن ( 11 ) متن و مپ 2 : معاملات